Jak wybrać domenę dla startupu bez ciągłej udręki i arkuszy kalkulacyjnych

Czy zdarzyło ci się kiedyś wpaść na genialny pomysł na usługę, usiąść, żeby wieczorem stworzyć prototyp, ale potknąć się już na samym początku — na nazwie? Osobnie spędziłem łącznie dziesiątki godzin na stronach rejestratorów, przerzucając synonimy, sufiksy i egzotyczne strefy domen. Zwykle cały proces zamienia się w chaos. Znajdujesz tuzin dostępnych opcji, zapisujesz je w notatkach, a potem nie możesz się zdecydować, która brzmi lepiej, jest łatwiejsza do zapamiętania i faktycznie odzwierciedla istotę projektu.

Ostatnio natknąłem się na projekt open-source domainsearcher-app autorstwa Vasily'ego Trofimchuka. Autor podszedł do problemu jak inżynier: narzędzie nie tylko generuje nazwy i sprawdza statusy domen — ocenia każdą z nich na podstawie parametrów matematycznych i lingwistycznych.

Na czym polega główna innowacja

Większość generatorów domen działa na prymitywnej zasadzie: weź słowo, dodaj prefiksy typu get, try lub app i pokazuj zielone znaczki przy dostępnych strefach.

Tutaj logika jest inna. Serwis generuje około 60 kandydatów na podstawie opisu twojego pomysłu, natychmiast sprawdza ich dostępność i przypisuje każdemu kandydatowi ważoną ocenę.

Ewaluacja opiera się na sześciu wymiarach:

• LEN (Długość). Obliczana lokalnie. Złoty standard to 5 znaków, co daje maksymalną liczbę punktów.
• PRO (Wymawialność). Sieć neuronowa ocenia, jak łatwo wymówić nazwę na głos bez plątania języka.
• MEM (Zapamiętywalność). Sprawdza prawdopodobieństwo, że użytkownik zapamięta nazwę następnego dnia.
• BRD (Markowość). Ocenia, jak unikalna jest nazwa, jak bardzo brzmi jak nazwa firmy, a nie bezosobowe zapytanie wyszukiwania.
• ZON (Dostępność strefy). Pokazuje procent dostępności w wybranych strefach domen (.com, .io, .ai, .dev, .app).
• FIT (Dopasowanie do pomysłu). Analizuje, jak precyzyjnie nazwa oddaje znaczenie produktu.

Wszystkie metryki sieci neuronowych (PRO, MEM, BRD, FIT) są pobierane w jednym wywołaniu API, aby oszczędzać tokeny i czas. Jednocześnie wagi metryk można dostosować ręcznie. Jeśli nie zależy ci na długości, ale skojarzenie z produktem jest kluczowe, po prostu zwiększasz wagę FIT i przeliczasz końcową ocenę.

Jak działa sprawdzanie dostępności bez backendu

Najciekawsza część repozytorium kryje się pod maską. Projekt nie ma w ogóle backendu po stronie serwera. Wszystko działa bezpośrednio w przeglądarce za pomocą zwykłego JavaScriptu (moduły ES) i statycznego HTML.

Aby sprawdzić dostępność domeny bez pośredniego serwera proxy, autor zaimplementował dwuetapową weryfikację:

1. RDAP (via rdap.org). To nowoczesny zamiennik protokołu WHOIS z obsługą CORS i formatem JSON. Jeśli rejestr zwróci kod 200, domena jest zajęta.
2. DNS-over-HTTPS (via Cloudflare 1.1.1.1). Odpytuje rekord A domeny. Jeśli zwrócony zostanie status NXDOMAIN, domena jest wolna. Jeśli w sekcji Authority pojawią się rekordy NS lub SOA, nazwa jest już zajęta przez kogoś innego.

Ta kombinacja pomaga wychwycić fałszywe wyniki w kapryśnych strefach jak .io, .ai lub .co, gdzie rejestry często odpowiadają błędami lub opóźnieniami.

Praca z sieciami neuronowymi i kluczami

Domyślnie wersja webowa ma już wbudowany klucz Groq z darmowym tierem, więc serwis działa od razu bez rejestracji.

Jeśli potrzebujesz innych modeli lub chcesz usunąć limity, możesz przełączyć dostawcę w interfejsie i wstawić własny klucz:

• Groq (szybka inferencja przez otwarte modele)
• OpenAI
• Anthropic Claude

Klucze są zapisywane wyłącznie w lokalnej pamięci przeglądarki localStorage i nigdzie nie są wysyłane zewnętrznie.

Inny ciekawy szczegół w interfejsie: dla każdej wybranej domeny serwis generuje trzy skojarzeniowe słowa uwzględniające znaczenie strefy domeny. Na przykład dla .ai skupia się na sztucznej inteligencji, a dla .io na narzędziach deweloperskich.

Jak uruchomić lokalnie

Ponieważ projekt nie ma bundlerów typu Webpack czy Vite, uruchomienie sprowadza się do włączenia dowolnego serwera statycznego. Główne wymaganie: serwuj pliki przez HTTP, w przeciwnym razie przeglądarka zablokuje moduły ES.

Po tym otwierasz adres w przeglądarce, wpisujesz kilka zdań o swoim przyszłym projekcie, wybierasz strefy, które cię interesują, i uruchamiasz wyszukiwanie. Ulubione można zapisać gwiazdką, eksportować snapshoty i przywrócić je później.

Czy warto wypróbować

Projekt podbija prostotą. Żadnych ciężkich frameworków, baz danych ani autoryzacji. To świetny przykład, jak można zbudować w pełni funkcjonalne narzędzie na zwykłym stacku, wykorzystując nowoczesne standardy webowe (RDAP, DoH, Fetch API).

Jeśli właśnie burzysz mózg nad nazwą projektu pobocznego, biblioteki czy startupu, sprawdź domainsearcher.app lub zajrzyj do kodu repozytorium. Pomysł wieloczynnikowej oceny przez pojedyncze zapytanie do LLM z pewnością przyda się też w innych zadaniach.